Universal negative mantras: let it go!

Je bent namelijk wél goed genoeg. (en je hebt al die spullen niet nodig)




Waarom kun je anderen zo opkrikken en vertrouwen inspreken maar jezelf (vaak) niet? Wat is dat voor sabotage?


Ik schreef mijn negatieve overtuigingen op en toen ik ze zo zag staan schrok ik nogal.

Een hele pagina vol met dingen die ik tegen mijn vriendin of man echt niet zou zeggen of zelfs maar over hen zou denken! Waarom ben ik zo hard voor mezelf?

En het viel me bij het delen van deze conclusie op, dat ik veel van deze onaardige zinnetjes ook van anderen terug hoorde. Veel herkenning!


“De meeste van deze overtuigingen zijn zo'n beetje universeel en dat is meteen het bewijs van de onwaarheid die erin schuilt!”

Want jouw competente collega, die ene hoge pief in de familie, mensen waar je enorm tegenop kijkt; velen van hen denken dezelfde onaardige dingen over zichzelf. Hebben twijfels, of zij niet de boel voor de gek houden.

Natuurlijk kan het geen kwaad om een beetje kritisch te zijn, alleen jezelf keer op keer naar beneden halen is eigenlijk het inprenten van een negatieve mantra.

Een mantra ga je geloven, een onwaarheid die jou helemaal niets brengt. Ja, ellende ;)


Ik ben niet leuk/mooi/slim/... genoeg.


Wat moet je er dan mee? Nou, ja - ik heb hier niet voor gestudeerd hè - maar ik heb geleerd met hulp van mijn leuke werkboek "Toekomstvisie" deze valse overtuigingen om te keren.

En ik heb nog veel te leren, want het stemmetje sluipt er zo weer terug in - maar ik doe m'n best! Ik ben wel goed genoeg. Ik ben leuk genoeg, ik ben ... van alles. En jij?


Wat heb ik nou te bieden?

Het lukt me toch niet.

Of, ik moet altijd alles alleen doen.

Ik heb er geen vertrouwen in.

Ik moet nog aan mezelf werken.

EN, Ik heb het niet verdiend.

Er is iets mis met mij.


Eh... Not. En dit is niet eens het hele lijstje! Er zijn best mensen die ze prima op een rijtje hebben, maar er is ook een groep die dit herkent, toch? Is het niet beter om tegen jezelf (in de spiegel) te zeggen:


Ik hou van jou!

Ik ben goed genoeg, mooi en slim en leuk genoeg.

Ik kan het, ik ben het waard.

Ik sta er niet alleen voor.

Ik heb het verdiend, en er is niets mis met mij!


Ja inderdaad, dat is lekker ongemakkelijk. Je gelooft jezelf niet echt, of je bent bang dat iemand je zal horen. Maar vraag je eens af of dat zo raar is! Als iemand je zou horen zeggen dat je niet goed genoeg was en het niet had verdiend, zouden zij toch ook vreemd opkijken.


Het lijkt misschien wat overdreven, met dit voorbeeld zou je kunnen herkennen of het voor jou klopt: hoe zit de mooie jeans van je vriendin? Mooi toch? Hoe is haar figuur? Mooi toch?

En wat vind zij zelf altijd? Het regent klachten. Dingen waarvan jij denkt: ja bij míj misschien - maar bij jou toch zeker niet? En... Zij denkt exact hetzelfde omgekeerd. En je gelooft elkaar gewoon niet! Wat is er aan de hand?


Mijn moeder klaagt over precies dezelfde dingen als ik. Voor een deel kun je deze dingen leren als kind, ze overnemen van je ouders. Er zijn uiteraard meer manieren om ze te ontwikkelen, je maakt van alles mee. Maar een heel groot deel is ook onze Westerse samenleving als je het mij vraagt.


“Veelal draait het om presteren; cijfers, materialisme en uiterlijk. Het lijkt wel één grote wedstrijd, er is altijd iemand eerder, slimmer, gekker, langer, dunner, beter...”

De media leren hoe we eruit moeten willen zien, wat we allemaal (tegelijk) moeten kunnen, wat we moeten willen zijn en doen en uitdragen. En zij houden ons maar wat graag onzeker.


Want waarom hebben wij anders die producten nodig? Die nieuwe glimmende spullen. Als wij bezig zijn met echte waarde, als wij onszelf goed genoeg vinden - kopen we ineens een stuk minder rommel!


Dan zijn we in ons element, gáan we voor die droom en maken we echte plannen, laten we ons niet tegenhouden door zelfsabotage en door de media gevoede onzekerheid. Omdat we het waard zijn.

...En misschien gaan we meer tweedehands shoppen of kleding ruilen, omdat we niet het nieuwste shirt uit het rek hoeven - omdat onze eigenwaarde er niet vanaf hangt.


...En misschien kopen we geen parelmoer (microplastic) shampoo meer omdat ons haar al mooi is van zichzelf.


...En misschien kiezen we er dan voor om ons geld in plaats daarvan uit te geven aan betere voeding. Onze brandstof!


....En misschien kiezen we die dan van Fairtrade merken zodat het aan de andere kant van de productieketen ook leefbaar is!


...En kiezen we duurzame huisvesting. Onze bescherming. Onze voetafdruk verkleinen: ons milieu en medemens redden. Of loop ik wat te hard van stapel? Zou kunnen.


Wat denk jij?

Contact:

Renée Sara Doorn

Scheveningen, Den Haag 

The Hague, Netherlands.

+31 (0) 6 3005 3668

hi@frankbyrenee.nl

Availability & requests