Contact:

Renée Sara Doorn

Scheveningen, Den Haag 

The Hague, Netherlands.

+31 (0) 6 3005 3668

hi@frankbyrenee.nl

Availability & requests

in the darkest hour of the night...

viel ik midden in huis flauw! zo ziek was ik.



Overdag had ik nog van alles ondernomen, pas ’s avonds leek ik wel iets “onder de leden” te hebben. Wow. Oké, zo snel kun je er dus af liggen! 

Die nacht werd ik zodanig ziek dat ik me precies even beroerd voelde als de zwaarste tijd in de burnout, te wazig om iets hardop uit te spreken. (Nu voel ik mij weer best aardig, anders had ik het blog niet geschreven - maar wow - nogmaals: ik schrok er echt even van!) Wat een flashback. 


Het heeft twee kanten, het maakt me namelijk echt wel even dankbaar en tegelijk juist super onzeker. 


Want het bewijst mij bijvoorbeeld dat ik niets onder controle heb, ook al denk ik dat wel eens. Dat ik steeds vaker geloof “ik ben er echt bovenop, ik heb m’n power terug!” maar dat het niéts zegt en het zomaar weer voorbij kan zijn. 

Dus ik heb de neiging mijn zelf-vertrouwen te verliezen: ik kan niets. Ik val zomaar om.

’s Middags zit ik aan de thee met een vriendin, ’s avonds fiets ik tevreden door de kou naar huis na een bijeenkomst, en ’s nachts lig ik als een zombie op de koude parketvloer. 


Ben ik zo zwak? Ik heb inmiddels al weer twee nachten geslapen, maar ben nog niet bijgekomen. Dit is de derde dag in pyjama. Zou het morgen lukken? Ben ik lui? 



En hier is de andere kant: al die andere dagen dat ik leven kon dringen ineens tot me door!



Al die nachten dat ik wél lekker sliep en de volgende dag kon ontbijten, traplopen, fietsen, boetes riskeerde op de snelweg (soms guilty), bijzondere gesprekken voerde, kleurrijke foto’s maakte, ben gaan filmen, muziek luisterde, theater of bioscoop bezocht, kunst bewonderde in musea, vrienden en familie zag, ik deed het al die tijd dus wel!


En ik vergat het weer eens te waarderen. Want als je lijf het gewoon doet, valt dat niet zo op.  


Dat kan ik normaal gesproken. Dat is NORMAAL, blijkbaar. Dus valt het allemaal nog mee, en betekent het dat ik nog best wel gezond ben op alle andere dagen :) He, lekker!



(en dan laat ik het waanzinnige geluk dat wij in Nederland wonen even achterwege... Dat eten, drinken, slapen, eigenlijk best eenvoudig is. Dat daarna al onze luxeproblemen aan de beurt zijn. Want holy shit, er zijn zo veel mensen die de eerste 3 al te vaak niet hebben! Het zal ze een worst wezen of de aarde opwarmt. Ze weten niet eens of ze de volgende ochtend halen...)


Yes yes, attitude of gratitude.


Morgen kleed ik me weer aan en komende week doe ik het kalm aan ... en de power komt wel weer als 'ie er klaar voor is :)  Go with the flow!


PS. Ja, deze foto is van een betere dag, maar wel met dezelfde kat en bank waar ik meer dan een jaar hele dagen mee doorbracht. Ze zijn beide al meer dan 10 jaar in m'n leven maar hebben toen echt overuren gedraaid. En mijn man ook. Props voor alle partners van mensen die te lang hebben volgehouden in het kader van "ja goed hoor, heel druk!".